السيد الطباطبائي

50

قرآن در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى )

به بطونى كه دارند جنبه مثل به خود مىگيرند ؛ يعنى نسبت به معارف الهيه كه از سطح افهام عاديه بسى بلندتر و بالاتر مىباشد مثل‌هايى هستند كه براى نزديك كردن معارف نامبرده به افهام زده شده‌اند خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً » « 1 » و سوگند مىخورم ما در اين قرآن براى مردم از هرگونه مثلى گردانديم ولى بيشتر مردم امتناع ورزيدند جز اين كه نپذيرند و كفران كنند . و باز مىفرمايد : « وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ » « 2 » و آن است مثل‌ها براى مردم مىزنيم ولى آنها را تعقل نمىكند مگر كسانى كه داراى علمند . و قرآن مجيد امثال بسيار ذكر مىكند ولى آيات بالا و آنچه در اين مضمون است مطلق مىباشند و در نتيجه بايد گفت همه بيانات قرآنى نسبت به معارف عاليه كه مقاصد حقيقى قرآنند امثال مىباشند . ز - قرآن مجيد محكم و متشابه دارد خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ » « 3 » قرآن كتابى است كه آياتش محكم قرار داده شده‌اند . و باز مىفرمايد :

--> ( 1 ) . اسراء ، آيه 89 ( 2 ) . عنكبوت ، آيه 43 ( 3 ) . هود ، آيه 1